Column

De kracht van contact

Theo Dohle, directeur De Wijde Blik, lid sinds de vorige eeuw

Gekke stad, dat Amsterdam. De mensen die er wonen, krijg je er met een stok uit. En buiten Amsterdam vragen mensen zich oprecht af waarom je zoveel geld voor een (te) kleine woning wil betalen. En waarom je je voortdurend in de gekmakende drukte kunt fiets, autorijden of rondlopen. Amsterdam is in nog meer opzichten een gekke stad. Als je een optelsommetje maakt van alle slimheid in Amsterdam, dan bereik je een indrukwekkende score. Zeker als je het aan de Amsterdammer zelf vraagt. Aan zelfvertrouwen geen gebrek. Daar wordt buiten onze hoofdstad nog wel eens anders over gedacht, zelfs meewarig over gedaan.

 

Maar laten we voor het gemak aannemen dat er toch wel een hoop slimheid in de stad zit. Zeker op communicatiegebied. Er lopen een hoop goed opgeleide adviseurs rond die vaak ook nog over een schat aan ervaring beschikken. Maar een slimme adviseur en nog een slimme adviseur maken samen gewoon twee slimme adviseurs. Dat zou slimmer moeten kunnen volgens mij. Want de ene adviseur weet misschien veel van online campagnes, terwijl de andere extra goed is in strategieën voor gedragsverandering. Breng ze in contact, laat kennis delen en alsof het de reclame van Albert Heijn is: je hebt met twee adviseurs de slimheid van drie!

 

Contact is dus het toverwoord. Communicatieprofessionals in de meest brede zin van het woord moeten elkaar tegen het lijf lopen en hun kennis en kunde aan elkaar beschikbaar stellen. Amsterdam heeft daarvoor onze vereniging, de netwerkorganisatie voor onze hoofdstad. De afgelopen jaren zijn een reeks van activiteiten georganiseerd waar je een hoop van op kunt steken. Wat is het geheim van de online campagnes van KLM? Hoe pakte de Noord/Zuidlijn de communicatie rond de langverwachte opening aan? Hoe communiceer je met een doelgroep die moeite heeft met lezen en schrijven? Om maar een greep uit de bijeenkomsten van het afgelopen jaar te doen.

 

Je zou dus verwachten dat die slimme Amsterdamse communicatie-adviseurs de weg naar Welcom als – bijna gratis – bron van kennis wel gevonden hebben. Mwohh. Niet echt nog. Utrechters – dat kunnen Amsterdammers zich bijna niet voorstellen – ligt een flink stuk voor. In de veel kleinere stad zoeken de communicatieprofessionals elkaar vaker op en delen meer kennis met elkaar. Daar kunnen we nog van leren dus. Het nieuwe bestuur heeft de ambitie om veel meer collega’s in beweging te krijgen en van elkaar te leren. Mijn oproep: help dat bestuur. Niet omdat het aardige lui zijn, maar omdat je er zelf slimmer van wordt. Wordt dus lid en kom bij de maandelijkse netwerkbijeenkomst op de eerste donderdag van de maand. Krijg je voor de zeer bescheiden contributie ook nog een lekker hapje en drankje.

 

 

Ik geef deze pen door aan de vrouw die vanuit Almere probeert om Amsterdammers slimmer te maken: Berthilde Lammertink.

Stof tot nadenken

IK HEET BAS VAN DER GEER EN BEN INTERIM COMMUNICATIEADVISEUR BIJ DE BRANDWEER GOOI EN VECHTSTREEK. SINDS 2012 BEN IK LID VAN DEZE VERENIGING.

“Hé Bas, kan je nog even deze aanvullingen op het persbericht verwerken?”. Net als ik aan het eind van de middag het pand wil verlaten op weg naar een communicatie-bijeenkomst! ‘Dat wordt weer niks”, denk ik, en ga aan de slag. Na een snelle reactie op mijn verbeteringen, slaag ik er erin een trein later te nemen. Snel naar de bijeenkomst. Ze zijn net begonnen, er zijn nog wat broodjes, snel zitten en even bijkomen. Het is regelmatig haasten om op tijd te zijn en soms is mijn energielevel bij de start een beetje laag, maar na afloop toch meestal weer blij dat ik gegaan ben. Dat geeft het beslissende duwtje om de volgende keer ook weer alle horden te nemen!

Start bij Logeion
Ik was lid van Logeion en reisde opgewekt het land in om bijeenkomsten te gaan. Interessant en leerzaam: bij bedrijven op bezoek of naar een mooi project. Het Zomertreffen dat Logeion en WelCom organiseerde bezocht ik ook. Ik raakte in gesprek met Rutger de Graaf, toenmalig bestuurslid, en hij vertelde wat van de activiteiten en bezoeken van Welcom. En ik dacht: ‘Ook leuk en nog lekker dichtbij ook.’ Nadat ik nog wat andere Welcom-leden had gesproken, stond mijn besluit vast: overstappen. In het begin was het even onwennig. Als zzp-er die min of meer toevallig in detachering terechtgekomen is, was mijn netwerkdrift wat kleiner geworden. Iedereen leek in vaste clubjes bij elkaar te staan, maar na een paar bijeenkomsten en uitstapjes kwam voor mij ook het warme Welcom-bad. En zo ben ik al weer een aantal jaren op de meest uiteenlopende plekken geweest: Van een rondgang door de imponerende Noord-Zuidlijn met het gemeentelijke projectteam tot het meedenken met buurtorganisaties in een uitgesleten pand in Amsterdam-Oost.

Kennis en talent
De inhoud van een aantal bijeenkomsten is me bijgebleven. Zoals die bij Het Parool, waar we les kregen in het verleiden of misschien wel misleiden van abonnees. De kritische vragen van de Welcom-deelnemers brachten de dillema’s van het mengen van onafhankelijke journalistiek met het commerciële belang van de marketing-sales afdeling haarscherp aan het licht, misschien wel meer dan de Parool-medewerkers op gerekend hadden. En de in een leuke vorm gegoten verbindende communicatie-workshop van Zilla Heldens bijvoorbeeld waarin we door het uitwerken van persoonlijke anekdotes de leerstof helder kregen. Dat maakte mij weer duidelijk dat je het belang van je opdrachtgever/gesprekspartner goed naar boven moet halen, de echte vraag achter de gestelde vraag! Er schuilt veel kennis en talent onder onze Welcom-leden. Dat blijkt ook tijdens de borrels als het gesprek “onverhoopt” toch weer op het werk terecht komt en de discussies soms hoog oplopen. Interessant de verschillende standpunten te horen. Dat geeft stof tot nadenken. Daar moeten we misschien meer gebruik van maken, bedenk ik me nu. Ja, stof tot nadenken!

Bas van der Geer
Mijn pen is doorgegeven aan: Theo Dohle

 

Meer dan Welcom

Ik heet Ris van Overeem Ik ben ontwerper en ontwikkel educatieve projectenSinds 2012 ben ik lid van deze vereniging