Redacteur

57 posts

Het schouwspel van de Amerikaanse verkiezingen

‘’Nederlanders weten ondertussen meer over hoe het Amerikaanse kiessysteem in elkaar zit dan hoe het politieke systeem in Nederland werkt.’’ Aldus Diederink Brink. Hij is Amerikadeskundige en heeft veel ervaring in zowel de Nederlandse politiek als de diplomatiek in Washington, Verenigde Staten. Hij analyseert de Amerikaanse politiek al jaren en volgde hierbij de Amerikaanse verkiezingen van 2020 dan ook op nauwe voet. Op donderdagavond 12 november kwam hij ons hier meer over vertellen, en resulteerde in een gezellige en leerzame avond.

Een langgerekte strijd

De avond begint met een korte analyse van de uitslag van de Amerikaanse verkiezingen. Het duel tussen ex-vicepresident Joe Biden en president Donald Trump heeft de afgelopen weken gezorgd voor veel sensatie. Dit is vooral te danken aan Trump, die met zijn haast kinderlijke woedeaanvallen en twittertirades voor een menig aantal open monden heeft gezorgd. Plaatsvervangende schaamte, verbazing, boosheid en stress: een greep uit de emoties die Trump dagelijks veroorzaakte met zijn uitspraken in de media. Vanwege de Coronacrisis mochten Amerikanen al enkele dagen voor de verkiezingsdag op 3 november stemmen. Miljoenen stembiljetten werden dan ook per post opgestuurd en kwamen pas ná de verkiezingsdag aan. Het resultaat? Een vertraagde verkiezingsuitslag.

Terwijl de stemmen nog geteld werden, kondigde Trump al aan: ‘’It is a rigged election, stop the counting!’’. Volgens hem was er sprake van stembusfraude en moest er zo snel mogelijk gestopt worden met het tellen van de stemmen. Met deze uitspraak plaatste Trump zich recht tegenover de democratie. Toch gingen veel van zijn aanhangers de straten op in een poging een einde te maken aan het tellen van de stemmen en was er veel onrust op straat.

7 november was de verkiezingsuitslag er dan eindelijk: Joe Biden is de nieuwe president van de Verenigde Staten. Volledig in stijl, weigerde Trump zijn nederlaag te accepteren en bleef hardnekkig volhouden dat hij de echte winnaar van de verkiezingen was. Volgens hem heeft hij enkel verloren van Biden omdat er met de stembiljetten gesjoemeld zou zijn. Opnieuw, geen uitspraken die je zou verwachten van een president van een democratisch land. We vragen ons af: hoe kan een president zulke uitspraken maken? En een vraag die daar niet ver vandaan ligt: waarom heeft Trump zoveel aanhangers? Volgens Diederik is Trump juist zo populair geworden vanwege zijn bizarre uitspraken, en worden zijn uitspraken niet altijd serieus genomen door zijn aanhangers.

De tweestrijd tussen de democraten en republikeinen is groot in Amerika, en mensen stemmen al generaties lang op dezelfde partij. Toch heeft Trump dit jaar een aantal republikeinse staten verloren aan Biden. Dit is deels te danken aan de coronacrisis, veel Amerikanen zijn niet tevreden met hoe Trump hierin heeft gehandeld. In oorspronkelijke republikeinse staten als Georgia en Pennsylvania ging de stem dan ook naar de democratische Biden. In de senaat en het Huis van Afgevaardigden ging het echter anders, hier hebben de republikeinen wél de meerderheid. Volgens Diederik komt dit omdat veel republikeinen dachten: ‘’Iedereen is beter dan Trump als president.’’ Hierdoor stemden zij in de presidentiële verkiezingen op Biden, maar in de senaat en Huis van Afgevaardigden op hun republikeinse partij.

Het effect van campagnes

Na de bespreking van de verkiezingsuitslag krijgen we een aantal campagnespotjes te zien. Opvallend is dat in bijna elke campagne het leger wordt gebruikt. Dit is te wijten aan het sterke gevoel van patriottisme dat bestaat in Amerika, zowel onder de democraten als de republikeinen. Amerikanen die gediend hebben in het leger, gevochten onder de vlag des vaderlands, krijgen in Amerika veel respect. Indien mogelijk maken kiesbare afgevaardigden en senatoren dan ook gebruik van hun persoonlijk verleden in militaire dienst.

De campagnes die we te zien krijgen zijn eigenlijk op te splitsen in twee categorieën: ontzettend zoet en geromantiseerd óf een aanval op de andere partij. Een voorbeeld is een campagne die gaat over twee kiesbare mannen voor het Huis van Afgevaardigden. De één wordt neergezet als een held die zijn vaderland heeft gediend door zijn verleden in militaire dienst, en bij de ander worden verhalen naar voren gehaald over toen hij vreemd ging op zijn vrouw en zijn huwelijk kapot maakte. De clip eindigt met de vraag: ‘’Who would you like to lead our country?’’ Een campagne als dit zou in Nederland niet in de smaak vallen, maar in Amerika werkt het goed. Doordat de verdeling tussen de democraten en republikeinen zo sterk aanwezig is in het land, kan een democratische campagne de republikeinen volledig belachelijk maken en vice versa.

Het afgelopen jaar was tumultueus en de Amerikaanse verkiezingen van 2020 leken nog heftiger dan normaal. Meer Amerikanen dan ooit tevoren lieten hun stem horen in de presidentiële verkiezingen. Toch was het tot het einde van de telling onzeker wie de verkiezingen zou winnen: Trump of Biden. Beide partijen hebben veel aanhang en de polarisatie tussen de democraten en republikeinen is bijna schrijnend. Is er een kans op een betere samenwerking in de toekomst? Volgens Diederik kan het, maar moet er nog wel een hoop gebeuren voordat het zover is. Tot die tijd blijft het voor ons Nederlanders een interessant schouwspel om aan te zien.

Wallenbewoners laten zich zien

Afgelopen donderdag 8 oktober vertelden Cor Vos, communicatieadviseur van de gemeente Amsterdam en Lennard Roubos, vrijwilliger en buurtbewoner over het project `We Live Here` na de wandeltocht langs de campagne uitingen op de Wallen. 

We starten de avond met een wandeltocht over de Wallen. De toeschouwers druppelen met mondmasker binnen bij het bezoekercentrum aan de Oudekerksplein. Hier hangen portretten van het project ‘We Live Here’. De plek fungeert als ontmoetingsplek voor buurtbewoners en geïnteresseerden in het project. Met een routekaartje in de hand lopen we afzonderlijk of in kleine plukjes langs alle plekken waar de poster van het project zichtbaar zijn. Daarna verzamelen we in cafe Mata Hari voor extra tekst en uitleg van Cor en Lennard.

De gemeente Amsterdam zag dat de balans tussen wonen en toerisme was doorgeslagen naar het laatste en wilde daar wat aan doen. Naast beter toezicht, extra schoonhouden en dergelijke, moest er ook iets voor toeristen komen. De bedoeling was om bezoekers er meer bewust van te maken dat er in het Wallengebied ook gewoon mensen wonen om rekening mee te houden. Communicatieadviseur en buurtbewoner Cor Vos pakte het onderwerp op en enthousiaste buurtbewoners maakten het tot een succes.

Veel bezoekers beseffen niet dat er mensen wonen, maar de ervaring heeft geleerd dat ze hun gedrag aanpassen als ze hier actief op gewezen worden. Communicatieadviseur en buurtbewoner Cor Vos pakte het op en speelde met wat concepten`. Hoe noem je de bewoners van Wallen eigenlijk. Residents of the red light neighbourhood? Dat zagen de bewoners zelf niet zo zitten. Geen red light promotie meer. Wat zeiden ze zelf dan tegen toeristen. Wel, vertelde een oudere buurtbewoonster, ”ik zeg: I live here!”.  Het moest even indalen bij Cor en zijn collega’s maar al snel zagen ze de kracht van die leus. Zo kan je buurtbewoners met een persoonlijk verhaal voorstellen aan toeristen. Al snel kwam het idee van levensgrote posters met een brede doorsnee van bewoners naar boven en er kwam een inforuimte aan de Lange Niezel beschikbaar in de zomer van 2018. Cor Vos organiseerde meteen een bijeenkomst met bewoners. Na die bijeenkomst liep Cor met een kater door de buurt. Opkomst was nul. Buurtbewoner Edwin kwam hem tegen en zei wat loop jij met je ziel onder je arm?  Cor vertelde over de plannen en Lennard riep direct: “ok, ik doe mee.”. Dat was de start van een zoektocht naar andere bewoners die levensgroot op de foto wilden en naar beschikbare plekken om de posters te plakken.

Al snel waren er zo’n twintig ‘fotomodellen’ gevonden. Geschikte plakplekken kwamen er ook. Het echtpaar dat boven de bank op de Nieuwmarkt woonde regelde zelf met de directeur dat hun poster op het bankgebouw kwam. Een wandeling door de buurt aan de hand van een kaartje van het infocentrum voert ons langs de posters. Van studenten tot gepensioneerden laten ons weten “I Live Here” en  “Enjoy it like you would in your own neighbourhood”.

Gemeente, NV Zeedijk en verschillende woningbouwcoöperaties waren intussen al bij het project betrokken en was het informatiecentrum naar de Oudezijds Voorburgwal verhuisd. Een grotere en meer zichtbare plek. De opgehangen grote foto’s trekken nieuwsgierigen naar binnen. Een enthousiaste groep vrijwilligers bemenst de ruimte en staat de toeristen uit de hele wereld te woord. Met bierviltjes, flyers, advertenties, een website en social media worden de Nederlandse en buitenlandse toeristen gewezen op het project. De overweldigende media belangstelling helpt ook een handje. Binnen en buitenlandse media lopen de deur plat bij het bezoekerscentrum, waaronder een poolse filmploeg, die een mooie video maakte. Zeker nadat de Amsterdamse  Ombudsman in een rapport concludeert dat In de binnenstad de publieke ruimte zo overmatig geëxploiteerd wordt dat de bewoners en liefhebbers van de stad het nakijken hebben. Het project geeft bewoners een gezicht en maakt bezoekers ervan bewust dat er mensen wonen op de Wallen.

 

Buurthuiskamer
Naast de toeristen die kwamen kijken, bleek de plek ook de ‘huiskamer’ van de buurt te worden. Buurtbewoners kwamen langs om een praatje te maken, maar ook om dingen die in de buurt speelden aan te kaarten.  Mensen die al jaren bij elkaar om de hoek woonden, leerden elkaar daar kennen. De buurtborrel, die het project regelmatig organiseerde trok steeds meer bezoekers. Buurtinitiatieven maken gebruik van de ruimte voor bijeenkomsten. Er wordt veel vergaderd door gemeente, politie, bewoners en ondernemers in diverse overleggen. Intussen zit het project op zijn derde adres, Oudekerksplein 30 en is het gekozen tot beste project in publieke communicatie van 2019. De vakjury kende het de Galjaardprijs 2019 toe omdat de inzending op de meest aansprekende en uitnodigende wijze deuren heeft geopend, letterlijk en figuurlijk. Het project heeft zich dus bewezen, maar is tijdelijk gefinancierd. Of er nog plek is op de begroting van volgend jaar is dus afwachten.

Verder lezen

Coronavirushumor vergt ook grondig onderzoek

Humor is een manier om met de huidige coronastress om te gaan en het vele nieuws dat we tot ons krijgen te behappen, maar ook om met elkaar te communiceren. Mark Boukes analyseert samen met hoogleraar sociologie Giselinde Kuipers van de KU Leuven coronahumor van over de hele wereld.
Het kwam in hem op toen het werk stilviel en hij veel coronagrappen voorbij zag komen. Laten we die eens verzamelen, dacht Mark. Een oproep via de universiteit en met twitter bracht een overvloed aan reacties en meer dan tienduizend afbeeldingen. Van over de hele wereld. Dat leidde tot vragen. Wat zijn de verschillen tussen landen en culturen en welke ontwikkelingen zijn er qua aard en vorm? Een onderzoek was geboren.

Verschillen tussen landen

Het aantal coronagrappen dat het internet dagelijks overspoelt, is enorm, maar geeft onderzoekers daarmee ook een kans deze vorm van humor te catalogiseren. Verschillende culturen kunnen verschillende stijlen van humor gebruiken of verschillende sociale figuren in grappen centraal stellen. Crisisomstandigheden zoals de COVID-19-pandemie leggen verschijnselen in de samenleving bloot, die we vaak over het hoofd zien als het leven zijn eigen gangetje gaat. Nu iedereen het over één en hetzelfde onderwerp heeft, wordt ook het gebruik van humor in de dagelijkse communicatie van mensen veel zichtbaarder voor ons beter te onderzoeken, aldus Mark. Onderzoek naar invloed van humor staat in de kinderschoenen. Hijzelf deed onderzoek naar de relatie tussen media, publieke opinie en politiek. Cartoons en satire horen daar ook bij. Deze pandemie geeft de gelegenheid om een internationaal onderzoek te doen. want over de hele wereld reageren mensen er op.

Opvallend is dat illustraties van elkaar worden overgenomen en aangevuld. Dezelfde afbeelding komt je dus vaak tegen.
Ook is in de grappen over corona een bepaalde curve waar te nemen, van licht en grappig naar meer zwartgallig wanneer de situatie ernstiger wordt. Volgens Mark zijn in Nederland de grappen en memes tot nu toe nog redelijk onschuldig van aard en vorm. Grappen gaan bijvoorbeeld over hamsteren, thuiswerken en afstand houden. Dit laat zien hoe humor inspeelt op de realiteit. Meningsbeïnvloeding als middel komt hij weinig tegen. In eerder onderzoek naar het programma Zondag mer Lubach was de conclusie dat dat  satirische programma wek invloed had bijvoorbeeld met het item over handelsverdrag TTIP, waarmee zelfs de politieke agenda van de tweede kamer werd gehaald. Uit een theoretisch model is te halen dat mensen bevattelijk zijn voor humor die in hun eigen straatje past. Als het er te ver buiten valt wordt het niet meer als grappig ervaren, en kan het zelfs averechts werken.

Een portal met memes
Of en in hoeverre Coronahumor een rol speelt in de meningsvorming, ook in andere landen, zal blijken uit het onderzoek dat nu nog in volle gang is. Om de duizenden afbeeldingen te rubriceren maken de onderzoekers gebruik van kunstmatige intelligentie. Programma’s die gelijkvormige beelden herkennen en rangschikken, besparen veel tijd. Toch moet uiteindelijk de menselijke interpretatie er aan te pas komen. Omdat de afbeeldingen uit de hele wereld komen, is contact gelegd met andere onderzoekers in het buitenland. Boukes en Kuipers gaan samen met hun onderzoeken of in verschillende landen verschillende grappen worden gemaakt en hoe die humor zich qua aard en vorm ontwikkelt. De onderzoekers hopen te leren of coronahumor de stemming verlicht, of juist dient als scherpe politieke satire.
Het onderzoek naar humor is nu uitgerold in verschillende talen en vooral in landen waar het coronavirus het hardst om zich heen grijpt. Hiervoor openden de onderzoekers een portal met memes in het Arabisch, Chinees, Duits, Engels, Estlands, Frans, Italiaans, Japans, Koreaans, Nederlands, Pools, Portugees, Russisch, Spaans, Tsjechisch, Turks, Vietnamees en nog meer talen worden toegevoegd. Deze wereldwijde pandemie levert dus een wereldwijd onderzoek naar humor op.

Museum Het Schip indrukwekkend gegroeid

In betrekkelijk korte tijd is museum Het Schip uitgegroeid tot een museum met internationale allure. Natuurlijk is de buitengewone architectuur daar de belangrijkste reden voor. Maar de combinatie van een mooie vaste collectie met spraakmakende wisseltentoonstellingen met grootheden uit de internationale architectuur draagt zeker bij aan het succes.

Donderdag 27 augustus bezochten we Museum Het Schip, het eerste fysieke netwerkevent sinds februari. Een aantal jaar geleden zijn wij met ons netwerk ook al op bezoek geweest om met een brainstormbijeenkomst de ambitie van het museum communicatief te verstevigen. Het museum was toen bezig de uitbreiding van een kleine expositieruimte in het postkantoor met een groot schoolgebouw te realiseren. De vraag toen was hoe die ruimte te benutten en het museum een stevige basis te geven. Hoe is het sindsdien gegaan en waar staan ze nu? Alice Roegholt, huidig directeur en betrokken vanaf het eerste uur, heet ons welkom en vertelt.

 

Museumgebouw

“Nadat het postkantoor in 1999 werd gesloten, is hier sinds 2001 Museum Het Schip gevestigd. Bestaand uit het voormalige postkantoor, een museumwoning die een indruk geeft van hoe de arbeiders hier in de jaren 1920 woonden, en een museumruimte met informatie over de geschiedenis van het gebouw en de Amsterdamse School. Sinds juli 2016 is het schoolgebouw in het blok als museumgebouw  toegevoegd”, zegt Alice. Zij vertelt verder dat de uitbreiding met het schoolgebouw het museum de gelegenheid gaf om de Amsterdamse School en architect De Klerk een permanente plek te geven. Ook zag zij meer mogelijkheden en kwam met een plan voor een museum dat ze uiteindelijk ook zelf mede vorm gaf. Met het vrijkomen van het schoolgebouw deed zich weer zo´n kans voor. Een onmogelijke zaak dachten velen. Maar met stug doorgaan werd er geld opgehaald voor de verbouwing. Met wisseltentoonstellingen wil het museum nu de publiciteit halen. De eerste met als onderwerp Gaudi en de Amsterdamse School was meteen een groot succes.  De Catalanen waren in eerste instantie terughoudend om mee te werken. De socialistische achtergrond van de Amsterdamse School afgezet  tegenover de rijkeluis architectuur van Gaudi, zagen ze niet zo zitten. Maar wat bleek? Gaudi heeft fabriekshallen met een hele arbeiderswijk erbij ontworpen, ook voor de Gaudikenners een ontdekking. De Catalaanse leider Carles Puigdemont, die uitgeweken was naar Brussel, kwam de expositie bekijken en was lovend.

Eigen inkomsten

“Dat genereerde mooie publiciteit, vertelt Alice. Broodnodig ook want het museum krijgt weinig subsidie en zorgt voor 75% voor eigen inkomsten. Er is weinig geld beschikbaar voor publiciteit.   Opleidingen uit Zuid-Korea, Engeland en natuurlijk ons eigen land, weten de weg naar Het Schip te vinden en 30% van de bezoekers komt uit het buitenland. De Amsterdamse school is wereldberoemd maar veel Nederlanders en ook Amsterdammers weten niets van de parels van bouwkunde in de hoofdstad. Educatie en samenwerking met scholen is dan ook een pijler in de museumstrategie. Corona gooide ook hier roet in het tentoonstellingsmenu.”

Nu is het weer voorzichtig opstarten en scholen, organisaties en individuele bezoekers weer naar binnen zien te lokken. De tentoonstelling  “Bruno Taut: De fantasie voorbij” draagt daar zeker aan bij.  In de inspirerende tentoonstelling met een uitgebreid themaprogramma maakt de bezoeker kennis met de wondere, kleurrijke wereld van de creatieve en invloedrijke architect, stedenbouwkundige en totaalkunstenaar. In Nederland kennen we Bruno Taut (1880-1938) misschien nog wel het beste van de kleurrijke Regenboogbuurt in Almere, een hommage aan de grote Duitse architect en stedenbouwkundige die aan het begin van de twintigste eeuw verantwoordelijk was voor soortgelijke baanbrekende, bontgekleurde arbeiders- en stadswijken, zoals het beroemde Gartenstadt Falkenberg in Berlijn en Das Bunte Magdeburg. Naast aandacht voor de architectuur is er ook aandacht voor de fraai vormgegeven gebruiksvoorwerpen die Taut ontwierp. De bewondering van Taut voor de Nederlandse aanpak, de Amsterdamse School en De Klerk wordt natuurlijk niet vergeten. Het moge duidelijk zijn:  Museum Het Schip heeft zijn plaats binnen de museumwereld weten te veroveren! Na de rondleiding door Alice zelf verzorgt, namen we de gelegenheid te baat om op gepaste wijze in levende lijve bij te praten!

SAIL AMSTERDAM 2020

Na het uitbreken van de Corona-pandemie koos SAIL ervoor om de publiciteit niet op te zoeken en te verwijzen naar de berichten en maatregelen van het kabinet. Dat wil niet zeggen dat er achter de schermen afgewacht werd.

 

Toen op 21 april het kabinet het besluit bekend maakte om tot 1 september grote evenementen te verbieden, was de SAIL-organisatie voorbereid. In de voorafgaande weken, hadden zij verschillende scenario’s uitgewerkt, in nauw overleg met sponsors en samenwerkende organisaties. Meteen werd bekendgemaakt dat SAIL 2020 definitief werd afgelast en er pas weer een SAIL in 2025 komt. Chris Janssen, hoofd communicatie van SAIL, maakte ons deelgenoot van de voorbereidingen en de afwegingen die leiden tot definitief afstel op donderdagavond 4 juni via onze ZOOM-meeting.

Chris schetste de voorbereidingen naar Sail 2020 gepland voor begin augustus dit jaar. In augustus 2019 breidde de basisorganisatie van enkele medewerkers langzaam uit en in maart werkten er zo’n tachtig medewerkers aan de realisatie. De start van de bijeenkomsten met de honderden vrijwilligers viel samen met het besluit van het kabinet om massa bijeenkomsten deze zomer te schrappen, zodat de eerste bijeenkomst met de vrijwilligers meteen een slecht nieuws gesprek werd

 

Uitgewerkte scenario’s belangrijk onderdeel bij besluit afstel SAIL 2020 en jubileum in 2025

 

Chris vertelde dat het aanvoelde of je met een Boeing 427 op de startbaan snelheid aan het maken bent en opeens de vlucht moet afbreken. Vanuit afdeling communicatie werd er direct op drie ringen ingezet. De eerste waren de betaalde medewerkers, de vrijwilligers en direct betrokken medewerkers van samenwerkende organisaties, tweede de stakeholders en de derde ring was pers en publiek. Voor de laatste werd in maart en april terughoudend opgetreden. Chris: ‘We wilden niet door zelf berichten naar buiten te brengen bijdragen aan mogelijke verwarring. Daarom hebben we steeds verwezen naar kabinetsbesluiten. Voor de vrijwilligers en andere medewerkers wilden we zo snel en duidelijk communiceren als mogelijk was. Vervelend was daarbij dat je dat niet in fysieke bijeenkomsten kon doen. Nieuwsbrieven en updates van veelgestelde vragen werden ingezet.

 

Scenario’s

We waren wel druk bezig om verschillende scenario’s uit te werken, van doorgaan in augustus met aangepast programma tot definitief af gelasten. Het SAIL-event organiseren in 2021 past niet in het drukke schema van de tallships,  de publiekstrekker van SAIL. Bovendien waren andere organisaties druk bezig met corona en hebben geen tijd om zich met de SAIL-planning bezig te houden of waren van mening dat in 2021 een groot evenement niet passend zou zijn.
Steeds duidelijker werd dat bij afgelasting dit jaar er pas weer een SAIL in 2025 zou komen.

 

Nieuwe doelgroepen aanboren

Voor deze jubileum SAIL zou worden ingezet op het aanboren van nieuwe doelgroepen.  Amsterdammers vormen 35% van de  bezoekers, 40% komt uit de rest van Nederland en 25% komt uit het buitenland. De traditionele bezoeker van SAIL is de wat oudere Nederlander, die zich verbonden voelt met Nederland als maritieme natie.  Vernieuwing en verjonging was het uitgangspunt, niet zo zeer groei. Sinds 1975 komen elke vijf jaar Tall Ships van over de hele wereld naar Amsterdam. SAIL werd 45 jaar geleden voor het eerst georganiseerd door de Amsterdamse haven als viering voor het 700-jarig bestaan van de hoofdstad. Dankzij het enorme succes werd toen besloten dit eens in de vijf jaar te herhalen. Met 2,3 miljoen bezoekers groeide SAIL uit tot het grootse vrij toegankelijke evenement van Nederland. Inzet van sociale media platforms, live uitzendingen vanaf het water met aansprekende artiesten en vernieuwende sponsor evenementen waren de inzet om nieuwe, jongere  bezoekers te trekken, onder het motto SAIL verbindt de hele wereld.  Wat daarvan in 2025 nog bruikbaar is natuurlijk afwachten.

Er wordt nu hard gewerkt om de afgesloten contracten en arrangementen af te wikkelen. Daarna kan voorzichtig gekeken worden naar het jubileum: in 2025 vieren we samen de 10e editie van SAIL!

 

KLIK OP DEZE LINK VOOR HET VIDEOFRAGMENT

 

 

Onze netwerkborrel

Het corona-beeld van onze leden wisselt sterk. Bij sommigen droogden de opdrachten snel op en werd het huishouden en de kinderen verzorgen de hoofdtaak, anderen hadden het extra druk om de coronamaatregelen communicatief goed neer te zetten.

Dat kwam naar voren tijdens de eerste online bijeenkomst, die wij onder voorzitterschap van Rutger de Graaf op dinsdag 12 mei organiseerden. Na het proosten en bekijken van onze ‘one minute filmpjes’, wisselden de deelnemers van gedachten over de invloed van de crisis nu, voor de toekomst én voor ons communicatienetwerk.

 

Werk en privé
Iedereen werkte meer thuis en was daar redelijk tot zeer positief over. Wel werd de interactie met collega’s en klanten gemist. Die toevallige ontmoetingen zijn digitaal lastiger te organiseren, merkte Bas van de Geer. Berthilde Lammertink en Vera Lõtters gingen nog geregeld naar het werk en waardeerden het directe contact met collega’s. Tekstschrijver Christien van Eerd merkte dat het met videoconferencing interviewen van mensen best gaat. Het is soms ook efficiënt, maar de toegevoegde waarde van de sociale interactie ter plekke mist ze wel.
De werktijd flexibeler in te delen blijkt voor iedereen een pré. Even een fietstochtje maken, boodschappen doen, online bestellen: Werktijd en privé lopen meer door elkaar.
Dat de situatie normaliseert verwacht niemand op de korte termijn, er zullen voor de verschillende werkomgevingen creatieve oplossingen aangereikt moeten worden.

 

CNA schakelt door
Voor onze club was de lockdown de doodsteek voor alle geplande bijeenkomsten. Sommigen kunnen worden verzet waar anderen, zoals Sail,  definitief niet doorgaan. We zullen jullie daar als er nieuws te melden zo snel mogelijk van op de hoogte stellen.

Er is behoefte aan echte fysieke bijeenkomsten, om elkaar te zien en even bij te kletsen. We gaan kijken in hoeverre dat in te vullen is. Ook willen we de gevolgen van deze crisis voor Amsterdamse organisaties in kaart brengen. Zo vertelt Chris Janssen van SAIL in ons volgende event hoe hun communicatie plotseling veranderde in crisiscommunicatie.  Daarnaast gaan we via onze website en social media stimulerende online activiteiten van anderen onder de aandacht brengen.
Op de website zijn al een aantal genoemd. Ken je er nog meer, laat het ons weten!

Tekstschrijver in coronatijd

Wandelen door de Rivierenbuurt, een openluchtmuseum met Amsterdamse Schoolarchitectuur. Fietsen over de Utrechtseburg, naar de relatief rustige kant van de Amstel en de weilanden daarachter. Toeristenloos rondkijken op de Wallen, genietend van oude gevels en stegen met bizarre namen. Naar de Rododendronvallei in het Amstelpark en ontdekken dat kabouters daar hun wasjes doen. De blokjes om in coronatijd brengen veel moois als je er oog voor hebt.

Als thuiswerkend tekstschrijver is er voor mij niet zo heel veel veranderd. Mijn werkplek met zit-sta-bureau is op orde. De opdrachten blijven (in ieder geval voorlopig nog) binnenkomen. Soms verandert de aanpak een beetje. Ik zou aanwezig zijn bij de sleuteluitgifte van jongerenwoningen in nieuwbouwproject NoordDok op het NDSM-terrein en ter plekke woonstarters interviewen. Dat ging niet door, maar de sleuteluitgifte wel. De interviews met Surya, Joey en Jesse deed ik telefonisch. Ook krijg aanvragen om samenvattingen te maken van digitale participatiebijeenkomsten. En de Zoomstraat, die is hier om de hoek.

Doodnormaal thuiswerken dus? Nee zeker niet. Vanuit de huiskamer klinken toonladders. Mijn vriend is musicus en hij geeft via zijn computerscherm les aan zijn hoorn- en trompetleerlingen. De dagen voor 4 mei werkten ze vlijtig aan de Taptoe. Intussen voer ik gesprekken met mijn kletsmaatje Ayse, een nieuwkomer die aan haar taalvaardigheid wil werken. Met online critical alignment yoga blijf ik soepel. En bij mijn zoom-zangles werk ik aan La vie en rose, waarvoor ik een eigen coronatekst heb geschreven.

Het went. Het werkt. En toch. Het knaagt. Ik wil weer samen muziek maken met mijn straatorkest Toeters & Bellen. Ik wil weer op reportage met een fotograaf. En live interviews houden waarbij ik als nieuwsgierig aagje bij mensen thuis verhalen kan optekenen. De versoepeling van de regels is inmiddels ingezet. Nog even volhouden. En tussendoor een wasje draaien, net als de kabouters in het Amstelpark.

 

Christine van Eerd

Must-do online activiteiten

Hieronder vind je een aantal online activiteiten die wij tegenkwamen. Heb jij nog goede tips, laat het ons weten via de mail.

Crisiscommunicatie in tijden van corona
Ik sta ingeschreven bij Frankwatching Academy. Diverse webinars over communicatie zijn beschikbaar. Live events inclusief ‘vragen stellen’ en/of de video-opname terugkijken met een online presentatie. Google op communicatie-webinar, het duurt een uur.

Bekijk het hier


450 Ivy League courses online for free
De Ivy League universiteiten (Brown, Harvard, Cornell, Princeton, Dartmouth, Yale, and Columbia universities, and the University of Pennsylvania) geven gratis online vakken. De vakken vallen binnen de categorieën van: Computer Science, Data Science, Programming, Humanities, Business, Art & Design, Science, Social Sciences, Health & Medicine, Engineering, Mathematics, Education & Teaching, and Personal Development. Ideaal om je kennis te verbreden of te verdiepen. Vakken worden in het Engels gegeven.

Bekijk het hier


Podcastserie
Sinds januari van dit jaar maakt Adformatie een podcastserie over crisiscommunicatie: Geen Commentaar. In deze serie wordt er gesproken met meerdere communicatieprofessionals.

Bekijk het hier


Aggie’s photo editing crash course
Aggie is beroemd vanwege haar (reis) fotografie op Instagram (835.000 volgers) en verkoopt Lightroom presets. Vanwege Corona is de toegang tot haar photo editing crash course tijdelijk gratis. Deze biedt zij gratis aan totdat de Coronacrisis voorbij is.

Bekijk het hier


Komen de muren op je af en zit je thuis? Heb je tijd over? Wil je iets betekenisvol doen voor de samenleving? Heb je interesse in andere culturen? En niet geheel onbelangrijk…. houd je van kletsen? Dan ben je bij Het Begint met Taal aan het juiste adres, want gedurende de coronacrisis lanceren wij ‘kletsmaatjes’. Online Nederlands kletsen één op één met een nieuwkomer, met behulp van onze online Tool voor Taalcoaching. Zo zorg jij ervoor dat nieuwkomers hun taalvaardigheid oefenen en in contact zijn, om elkaar samen door deze crisis te helpen.

Website en meld je aan: www.kletsmaatjes.nl

Youtube video: https://www.youtube.com/watch?v=EFVgi3fCL1s

Brandweer gaat de boer op

Communicatienetwerk Amsterdam organiseerde samen met de brandweerpost Broek in Waterland een bijeenkomst over het werk van de brandweer en over de werving van vrijwilligers.

Naast leden van communicatienetwerk Amsterdam en van de post Broek in Waterland, waren er inwoners van Broek, de dorpsraad en van Broeklab. Bas van de Geer, bestuurslid van CNA en werkzaam bij Brandweer Gooi en Vechtstreek(BGV) hield een inleiding, waarin hij de ontwikkeling van de brandweer door de eeuwen heen en het belang van de brandweervrijwilligers schetste.
Tachtig procent van de brandweer bestaat uit vrijwilligers en veel kazernes worden alleen door vrijwilligers bestierd. Alleen in de grote steden is een volledige beroepsbezetting, met ondersteuning van vrijwilligers. In Nederland zijn ruim 900 brandweerkazernes met 24.000 operationele medewerkers waarvan 19.000 vrijwilligers. Vrijwilligers zijn dus va onschatbere waarde voor de brandweer en voor de veiligheid in Nederland.

Het werven van vrijwilligers is de laatste jaren lastiger geworden. Inwoners hebben over het algemeen minder binding met hun woonomgeving, werken en wonen niet meer in dezelfde plaats en hebben veel andere activiteiten in hun vrije tijd. Dit maakt dat vrijwilliger worden bij de brandweer niet meer zo vanzelfsprekend gezien wordt als burgerplicht zoals vroeger.

 

Regionale werving
Aansluitend vertelde Van de Geer over de regionale wervingsactie van de Brandweer Gooi en Vechtstreek. Traditioneel zorgde elke brandweerpost in zijn eigen gemeente voor de werving. Het idee ontstond om de brandweer in de hele regio Gooi en Vechtstreek met één grote wervingscampagne te promoten. Door in de hele regio met herhaling van dezelfde beelden en boodschap de werving op de kaart te zetten, kon de plaatselijke brandweerpost zich onder die vlag zelf promoten. Sociale media namen ook een belangrijke plaats in om belangstellenden te werven. Maar de belangrijkste taak was toch weggelegd voor de plaatselijke brandweerpost, die zelf de boer opgingen om posters, folders en ook facebook en twitterberichten te verspreiden en actief inwoners te benaderen. Het doel was om potentiele vrijwilligers voor een oefenavond uit te nodigen, zodat ze konden zien wat het werk van de brandweervrijwilliger inhoudt. Deze campagne bracht een flink aantal belangstellenden op de been en leverde uiteindelijk 24 mensen die de opleiding tot brandweermanschap gaan volgen op. Verder worden nog een aantal mensen actief in bijvoorbeeld voorlichting of werkzaamheden op de kazerne. Bijkomend resultaat was dat de brandweerorganisatie op een andere manier onder de aandacht werd gebracht. Dat leverde veel positieve reacties op.

 

Broek in Waterland
Na deze inleiding, werd de kazerne in Broek onder de loep genomen. De post kan nieuwe vrijwilligers goed gebruiken, er is zeker plaats voor zes mensen. Voor de brandweer is het belangrijk dat brandweerlieden snel, binnen vier minuten, bij de kazerne kunnen zijn. Dat geeft een straal waarbinnen de vrijwilligers wonen of werken. Broek is een kleine gemeenschap en dat maakt het aantal geschikte vrijwilligers beperkt. Net als in Gooi en Vechtstreek worden spandoeken, banners en folders ingezet. De open oefenavond waarbij inwoners een indruk krijgen van het werk van de brandweer was ook al en aantal keren succesvol ingezet. Geconcludeerd werd dat deze middelen intensiever gebruikt kunnen worden. Het meer openstellen van de kazerne voor activiteiten zodat inwoners bekend worden met de kazerne, die vlak buiten het dorp staat, wordt ook onderzocht. Broeklab en de brandweerpost gaan nader kennis maken in een vervolgbijeenkomst.

De belangrijkste conclusie van de bijeenkomst was, dat door zelf herkenbaar in het dorp aanwezig te zijn en nog gerichter potentiele kandidaten aan te spreken, vrijwilligers binnen te halen moeten zijn. De brandweermedewerkers werken in de komende tijd de ideeën verder uit. Communicatienetwerk Amsterdam biedt aan daar een verdere bijdrage aan te willen leveren.


Auto open knippen
Na deze zitting, werd het tijd om tot actie over te gaan. De vrijwilligers uit Broek lieten zien hoe zij met behulp van specialistische apparatuur een deur uit een auto knippen om zo mensen uit een verongelukte auto te halen. Na deze proeve van vakbekwaamheid, werd er onder het genot van een drankje en een hapje nagepraat en al een begin met de uitwerking van ideeën gemaakt hoe we de brandweer in Broek in Waterland weer op volledige kracht kunnen laten draaien.

 

(H)eerlijke punten

Op donderdag 13 februari jl. vond de jaarlijkse Algemene Leden Vergadering (ALV) plaats. Deze werd gehouden in restaurant Lucca Due aan De Haarlemmerstraat in Amsterdam. Namens het bestuur waren aanwezig: ad interim voorzitter Ris van Overeem, secretaris Roland van den Eijnden, penningmeester Bas van de Geer, bestuurslid Miriam van Coblijn en het nieuw toegetreden bestuurslid Valerie de Vries. Afgetreden zijn: voorzitter Jos van Langen en bestuurslid Paula Eftimov. De Kascommissie bestond uit: Arda Gillisen en Berthilde Lammertink .

Stabiele basis
Een ALV met formele agendapunten, zoals de jaarrekening 2019 die door de leden werd goedgekeurd. Het betreft een  financiële verantwoording van het bestuur naar derden, maar natuurlijk ook naar de leden. Namens de Adviesraad van Communicatie Netwerk Amsterdam waren Rutger de Graaf en Josta Bischoff Tulleken van de partij.  Overige leden op deze avond waren oud-voorzitter Theo Dohle en de leden Mariska van der Burgt en Leon Mussche.  Een ALV is altijd goed om met de leden te discussiëren over wat er bij onze communicatieprofessionals leeft, maar ook over onderwerpen die bij het bestuur spelen. Zo kom je er achter wat er gaande is binnen de club, zorg je voor een nuttige en zinvolle agenda én vergroot je de onderlinge betrokkenheid. En die discussie was er, waarvoor hartelijk dank aan de leden die hun betrokkenheid hebben getoond en aanwezig waren op deze ALV. Verder stonden we stil bij hoe de vereniging er anno 2020 voorstaat qua professionalisering, programmering en positionering.De intensivering komt op een goed moment. Het netwerk heeft een stabiele basis waarop we gaan voortborduren.Tijdens de ALV genoten we van de heerlijke pizzapunten en verfrissende dranken.Het was een aangename bijeenkomst!

Onderaan vind je de notulen, begroting, verslag kascommissie en het jaarverslag 2019.

ALV Notulen feb 2020

Begroting 2020

Jaarverslag ALV Communicatienetwerk Amsterdam 2019

Verslag kascommissie CNA over 2019